“Gül gül dedi bülbüle bülbül gülmedi gitti
Gül bülbüle bülbül güle yar olmadı gitti”
……………………

Sevgi, düşüncenin ötesindekini umut etmektir; istemektir; bilmektir… Sevgi, yaşamla kavga etmektir; ve sımsıkı sarılmaktır ona.
Birbirini çok seven ki genç vardır. Neredeyse günlerinin uyuma dışındaki tüm vakitlerini birlikte geçirirler. En çok sevdikleri şey de her akşam delikanlının motosikletiyle şehrin bir ucundan ötekine gidip gelmektir. Yine böyle bir gezinti akşamında delikanlı o zamana kadar hiç olmadığı kadar sürat yapar. Kız korkar ve delikanlının kulağına, “Lütfen daha yavaş…” der. Delikanlı önce duymamış gibi davranır. Kız tekrar edince, delikanlı, “Tamam yavaşlayacağım. Ama bana beni bir kez sevdiğini söyle.” Ve içinden tekrar eder. “Son kez…” Kız, “Seni seviyorum.”der. Delikanlı, “İnanmıyorum. Eğer beni gerçekten seviyorsan başımdaki kaskı çıkar ve kendi başına tak.”der. Kız, motosiklette yalnız bir tane bulunan ve delikanlının başına takılı olan kaskı çıkarır ve kendi başına takar. Bu arada motosiklet daha da hızlanmıştır. Kız, “Bak bunu da yaptım. Lütfen artık yavaşla; gerçekten korkmaya başladım.” Delikanlı, “Yine inanmıyorum. Eğer beni gerçekten seviyorsan bana bir kez sımsıkı sarıl.”der. Ve içinden tekrar eder, “Son kez…” Kız delikanlıya sımsıkı sarılır ve “Seni çok seviyorum.”der.
Ertesi gün gazetelerde şöyle bir haber yer alır: “Feci kaza!.. Aşırı hız nedeniyle tırın altına giren motosikletteki genç kız kafasındaki kask sayesinde ölümden kurtulurken, delikanlı beyin kanaması geçirerek feci şekilde can verdi.”
Hiç kimse bilmemiş ama gerçek ise şöyleymiş: Meğer motosikletin freni patlamış ve delikanlı kaza yapacaklarını, ikisinden birinin mutlaka öleceğini anlamış da, ondan son kez kendisini sevdiğini duymak istemiş ve sevgilisinin yaşamını kendi yaşamına tercih etmiş.
İşte sevgi, sevdiğinin yaşamını kendi yaşamına tercih eden delikanlının yüreğindeki ateştir; ayaklarını parçalarcasına batan gülün dikenlerini sevgilisinin bir lütfu olarak kabul eden ve bundan onur duyan küçük bülbülün “ah”ıdır; Kays’ı, Leyla uğruna çöllere düşüren ve Mecnun eden vurgundur.
Sevgi, barıştır; amaçtır; inançtır. Sevgi, yaşanmaya değer duyguların en onulmazıdır.

Sevgiyle kalın…