SEVGİLERDE

Sevgileri yarınlara bıraktınız;
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.

Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.

Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telaşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.

Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vakit olmadı.

Behçet NECATİGİL

İnsan ya umutsuz bir sevginin peşinden koşmayı seçmiştir hep ya da melankoliyle avunmayı. En yakınındaki güzelliklerin farkına bile varamamıştır çoğu zaman. Hayat koşuşturmacasının bizi bilinmeyen ufuklara sürüklemesi karşısında, biz yaşam kavgasına vermişiz kendimizi; tüm benliğimizle ve hiçbir sevgiye yeterince yer vermeden.

Elindeki kağıt mendili satarak ailesine yardımcı olmaya çalışan küçük çocuğu görmezden gelmişizdir. 5 0 YKR karş ılığında alacağımız bir paket mendilin bizi az da olsa mutlu edeceğini hiç düşünmeden. Trafik ışıkları olmayan yerlerde yaya geçidinde bekleyenlere yol vermektense gaza basıp 15 saniye kazanmayı tercih etmişizdir. Yediklerimizin çöpünü nereye denk gelirse oraya bırakmışızdır. Yoğun olduğu için siparişimizi geciktiren garsonu azarlamışızdır.

Üşenmişizdir, düşünmemişizdir, görmemişizdir. Ya da İSTEMEMİŞİZDİR. Sevgi parçacıklarıyla yetinmeyi bilmişizdir her zaman.

Gerçek sevgi otobüse binerken bizden büyüklere öncelik vermektir; simitçi çocuğa önce “günaydın” deyip sonra bir simit istemektir; minibüs şoförüne teşekkür ederek minibüsten inmektir; karşısına çıkan pet şişeyi alıp çöpe atmaktır.

Gerçek sevgi, duyarlı olmaktır .

Gerçek sevgi, güler yüzlü olmaktır.

Gerçek sevgi; alabildiğine sevmektir; bu insanları, bu vatanı ve bu toprağı.

Sevgileriniz yarınlara kalmasın,

Ve siz hep sevgiyle kalın…